خلیج فارس در واقع حاصل پیشرفتگی دریا در خشکی,بین دو سرزمین ایران و شبه جزیره ی عربستان است.این دریا از قدیم در بین اعراب(بحرالفارس)نام داشته و در منابع اسلامی نیز به همین نام آمده است.در کتاب(حدود العالم)_که یک هزار سال پیش تالیف شده و قدیمی ترین کتاب موجود در دانش جغرافیا به زبان فارسی است_در خصوص این دریا آمده است:(خلیج پارس از حد پارس بر گیرد,با پهنای اندک تا به حدود سند.)این دریا در نوشته های قدیم با نام پرسیکوس سینوس یا پرسیکوس ماره آمده است.درقرن اخیرنام(بحرفارس)به(خلیج فارس)تبدیل شده ودر زبان های مختلف از ترجمه ی آن استفاده می شود.چنانچه اکنون نیزدر کشور های انگلیسی زبان به نام Persian Gulf ودر زبان ترکی بانامFarsi Korfozi شناخته می شود. در مورد قدمت نام خلیج فارس باید گفت که طبق اسناد ومدارک زمان هخامنشیان نام(دریای پارس)از دوران قبل مورد استفاده بوده است.چنان که در کتیبه ای که از داریوش پادشاه هخامنشی در تنگه سوئز بدست آمده از آن به عنوان(دریایی که از پارس می آید) یاد شده است. در زمان ساسانیان نیز این خلیج را(دریای پارس)می نامیدند.

  استان هرمز گان از نظر وسعت هشتمین استان کشور است.نام هرمز را در آثار تاریخی و جغرافیایی قدیم(هرموز) (هرموج)یا(اروموس)نوشته اند.نام تنگه و شهر هرمز از واژه ی
(اورمزد)یا(هور مزد)به معنای خدای یگانه یا سرور دانا گرفته شده است.هرمزگان از کلمه ی(هرمز)و پسوند(گان) تشکیل شده است و به معنی سرزمین هرمز است.
استان هرمز گان فعلی ابتدا در سال 1339 با تصویب مجلس شورای ملی به نام(فرمانداری کل بنادر و جزایر دریای عمان)نامیده شد.اما در سال 1346 این فرمانداری کل با فرمانداری کل بنادر و جزایر خلیج فارس(بوشهر)ادغام شدند وبا هم اولین استان را در حاشیه خلیج فارس دریای عمان به نام(استان ساحلی)تشکیل دادند.چندی بعد استان ساحلی به دو استان (هرمز گان)و(بوشهر)تفکیک شد.نام هرمز گان را به مناسبت نام تاریخی هرمز به لحاظ اهمیت استراتژیک تنگه ی هرمز وموقعیت جغرافیایی آن بر این استان گذاشتند.بر اساس آخرین تقسیمات کشوری استان هرمز گان دارای 9 شهرستان.22 بخش.18 شهر و 69 دهستان است شهرستان های آن عبارتند از:بندرعباس-بندر لنگه-میناب-قشم-ابوموسی-رودان-حاجی آباد-جاسک و بستک.